Choroby zawodowe narządu głosowego

• szczegółowy wywiad, określający częstotliwość występowania zaburzeń głosu, przebieg leczenia, rozwój głosu, schorzenia dróg oddechowych, choroby ogólne, miesiączkowanie, ciąże, przyjmowane leki, w tym leki hormonalne, wykształcenie zawodowe, nałogi;
• badanie laryngologiczne – krtani, drożności nosa, błon śluzowych gardła,
• właściwe badanie foniatryczne – charakter głosu, zachowanie się mięśni w czasie fonacji, rezonatory nasady, czas fonacji średnie położenie głosu mówionego, zakres głosu, artykulacja, słuch;
• badanie stroboskopowe - wprowadzenie do gardła stroboskopu-  urządzenia oświetlającego wnętrze krtani światłem przerywanym, dzięki czemu można  obserwować w zwolnionym tempie zachowanie fałdów głosowych;
• badanie natężenia głosu przed i po obciążeniu,
• pole głosowe – określa zakres zmian częstotliwości i natężenia jednocześnie, opisuje możliwości głosowe,
• badanie akustyczne.
  

    O chorobie zawodowej uprawniającej do świadczeń z ubezpieczenia społecznego  decydują lekarze orzecznicy ZUS. Orzekanie o chorobie zawodowej narządu głosowego powinno zawierać m.in:

• określenie obrazu klinicznego danej choroby,
• stwierdzenie narażenia osoby na działanie czynnika szkodliwego o odpowiednim natężeniu i przez okres dostatecznie długi dla wywołania zmian chorobowych,
• wykluczenie możliwości powstania choroby przed rozpoczęciem pracy lub z innych przyczyn, niezwiązanych z warunkami pracy.

Warunkiem stwierdzenia choroby zawodowej głosu jest więc wykazanie, że choroba powstała w związku z wykonywaną pracą i szkodliwymi czynnikami występującymi w środowisku pracy.

Zobacz także:
Charakterystyka chorób zawodowych narządu głosowego nauczycieli.
Dokumenty prawne dotyczące pracy głosem .