Tarczyca a głos

autor: SYLWIA PRUSAKIEWICZ-KUCHARSKA | PDF | DRUKUJ
Strona 1 z 2
    Wpływ nieprawidłowej funkcji wydzielniczej gruczołu tarczowego na głos i jego emisję po raz pierwszy opisał Leonard van der Hoeven w 1928 roku. Grupę objawów głosowych będących skutkiem zaburzeń pracy tarczycy określił jako „zespół tarczowo – głosowy”. W zespole tym zaobserwował krótkotrwałe, ale nawracające chrypki, zmiany barwy głosu, trudności w emisji wysokich dźwięków i nieczystą intonację.
    Związek pomiędzy zaburzeniami pracy tarczycy a głosem był i jest przedmiotem wielu badań. Nie można zaprzeczyć, że istnieje.

    Tarczyca jest gruczołem odpowiadającym za właściwe funkcjonowanie większości organów naszego organizmu, między innymi:

  • kontroluje przemianę materii i utrzymuje stałą temperaturę ciała,
  • wpływa na wzrost i dojrzewanie organów ciała, w tym na rozrost chrząstek krtani,
  • reguluje pracę układu nerwowego, mięśniowego, czynność serca i motorykę jelit.

Zaburzenia hormonalne gruczołu tarczowego w dużym stopniu wpływają na głos, często  powodują dysfonie (zaburzenia głosu dotyczące jego wszystkich cech akustycznych). Również bliskie sąsiedztwo tarczycy i krtani sprzyja występowaniu nieprawidłowości narządu głosowego.

Niedoczynność tarczycy
Niedoczynność tarczycy spowodowana jest niedostatecznym wydzielaniem hormonów przez ten gruczoł. Typowe objawy niedoczynności tarczycy:

  • obrzęk twarzy (głównie powiek),
  • zmniejszenie podstawowej przemiany materii,przybieranie na wadze,
  • osłabienie, senność,
  • ospałość fizyczna i psychiczna,
  • zaburzenia koncentracji
  • uczucie stałego zimna,
  • suchość i szorstkość skóry,
  • suchość i wypadanie włosów,
  • bóle stawowe i mięśniowe, uczucie sztywności mięśni;
  • osłabienie i kurcze mięśni
  • zaparcia,
  • u kobiet - długie i obfite miesiączki,
  • zmiany w głosie i w mowie.

Niedoczynność tarczycy a głos
Zmiany w głosie są jednym z pierwszych objawów niedoczynności tarczycy.
Niedoczynność powoduje:
  • osłabienie napięcia mięśni,
  • chrypkę,
  • zmiany barwy głosu,
  • obniżenie głosu, zawężenie jego skali;
  • osłabienie siły głosu i jego męczliwość,
  • skrócenie oddechu oraz czasu trwania fonacji,
  • głos staje się płaski, ciężki;
  • uczucie ciała obcego w krtani,
  • suchość błon śluzowych jamy ustnej, gardła i krtani;
  • zaburzenia w precyzji artykulacyjnej,
  • spowolnienie mowy, zaburzenia w modulacji głosu i monotonne mówienie.

W niedoczynności tarczycy mogą wystąpić także czynnościowe zaburzenia głosu (głównie dysfonia hipofunkcjonalna). W badaniu fałdów głosowych stwierdza się ich pogrubienie. Może występować również obrzęk zwiększający masę fałdów głosowych oraz zmniejszenie ich drgań, niedowłady fałdów głosowych i niedomykalność głośni.

««  start « poprz. 1 2 nast.  » koniec »»

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »